defalarca neşter vurulan sonra geçti deyip sarılan
ama hala "kanayan yara bende....
ne güzel bi sözdür bu ya,playlistimde yaklaşık bir saattir sadece bu çalıyor.Geçmişi gözden geçirdim bir an..Üzüldüm kendi adıma..Hep bitmiş defterin kenarına köşesine bişeyler sığdırmaya çalışma çabasından öte gidememişim aslında..İnsan kendiyle kalınca anlıyor bazı şeyleri..gidenleri kaybettiklerini kazandıklarını daha iyi ölçüp tartabiliyor..
Kısacası artık oh be! deme zamanı aslında..Bu günlere de bir sünger çekip hayatımıza bakacagız bi zaman sonra..En azından kendi adıma BAKIYORUM kiğ.. İyi ki herşey böyle sonuçlanmış..
gün gelir devran dönermiş..
bekleyip,sabredip göreceğiz.....
Mayıs 11, 2010
sen mi ben mi daha cesuruz ağLamaya?...
bir garip just not found. zaman: 17:02
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)

0 yorum:
Yorum Gönder