ikibin'on da ON'La :)

2010'un son günü saatin 5'i tam köprü üstünde avrupa yakasından anadolu yakasına geçerken aklıma düştü yazma düşüncesi.E normal bir insan olmadığımi daha öncelerde defalarca dile getirdiğimi hatırlatmak isterim arkadaşlar : )
Aslında yazabileceğim tonla şey var 2010'a dair...
ne üzüntüler,ne mutluluklar,ne hayal kırıklıkları,ne heyecanlar,ne vuslatlar hangi birini yazabileceğimi bilmediğim için yılın en anlamlı günlerini derledim sayılır...
Hayalini dahi kurmadığım yalnızlığımla gayet memnun takıldığım ikibinon bütün direnmelerime rağmen omzumu basına yaslayabileceğim birini çıkardı karşıma... :) Insan ne kadar hayır olmaz dese de,ayak diretse de eğer bunu yaşaman gerekiyorsa yaşıyorsun yalnız,onu öğrendim ...
Ha bi de hayatta olmaz dediğin şeyler de oluveriyor,büyük konuşmayın derim...
Şimdi Sertab diyor ya ' bir omzum oldu sonunda ha haay başımı yasladım' diye...
artık ben de diyorum,ne var yani?! :)
Biz onla birbirimizi çok zor koşullarda sevdik,uzaklık ne demek,ihtiyacın oldugunda o omzu bulamamak ne demek çok iyi biliyoruz aslında.
Ve bütün çabamız,her sorunda yarı yolda bırakmadan engelleri aşmaya çalışmamız da bu yüzden...

16 Temmuz 10 Ekim ve 13 Aralık...
bundan sonra istediğim tek tarih,ebedi vuslat :)
ulen neler yazacaktım basiretim bağlandı eşşek kafalı sevdiğim yüzünden,
iyi ki var o :)
seviyorum lan seni!

Hepi niv yiır
sevgiler :))