aranızda beni düşünenleriniz merak edenleriniz falan varsa sağolsun varolsun, bi şekilde günler geçiyor zira.
iş yoğunluğu, bununla beraber hastalık tıksırık falan derken iyice hayattan kopmakla kopmamak arası bi yerdeyim.
geçen gün yine kuruntular ve huzursuzluk eşliğinde hastane yolunu tuttum 4 tüp kan vereceğimden bihaber olarak.
Gözlerimi kapayıp oturdum koltuğa, zaten bir dişçi koltuğu bir kan alma koltuğu.
Nefes alayım mı, yumruğumu sıkayım mı, kendimi gevşeteyim mi gibi sorularla yedim kadını.
Allah ne verdiyse, iliğime kadar çekti zalım hemşire.
Oraya varana kadar cinnet geçirmelerimi hiç söylemiyorum bile.
Hastane işlerinden nefret ediyorum, hele mal doktora hiç tahammülüm yok afedersiniz.
Şikayetimi söylüyorum 'eee ne istiyorsun tahlil mi?' diyor bana.
Yok açık kalp ameliyatı!
İyi olur dedim.
Sanki yemek siparişi veriyoruz.
Zaten ofiste izin almak ızdırap, bi de bu işlemlerin uzun sürmesi artı açlık falan beni iyice gerdi sağdan soldan geldiler.
Bi sinir stres ağlama manyaklığı eşliğinde tahlil sonuçlarını annemle babama iteleyip attım kendimi ofise. Zaten aç karnıma kendime hiç tahammül edemiyorum. Çocuğum olsa keserim yani, o derece. Neyse yemişim diyetini diyerekten saldım çayıra mevlam kayıra. Başağrısını bahane edİp vurdum kendimi çikolatalara.
Zaten bunca zaman yaptığım sporla biraz daha kassam elvan abeylegesse olurdum, ortalama bir türk kadını boyundayım ama gel gör ki bir adımım sipidi gonzales.
Son zamanlarda kendi kendime kalmaya çok ihtiyacım varmış gibi sürekli sinemadır efendime söyleyeyim alışveriştir gezmedir yürüyüştür hep tek çıkıyorum, hem de yürüyerek. Yürümek bana iyi geliyor kanımca. Neyime gerekse yine kendimle başbaşa mutlu mesut yaşadığım günlerdeyiz.
Neyse, benim tahliller çıktı. üzerinize afiyet biraz kıyısından köşesinden hastaymışım, adamlar boşuna kırk tüp kan almamışlar yani :(((
Şimdi bir elimde tahliller bir yanımda doktorlar takılıyoz mis gibi.
Ve doktor doktor gezmekten de nefret ettiğimi söylememe gerek yok sanırım.
Çok medikal ve tıbbi içerikli bir post oldu farkındayım, evet.
Bu da benim vefasız insafsıza gelsin.
öperim.
Mart 21, 2013
hastane kokulu post
bir garip just not found. zaman: 17:12
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)

3 yorum:
Geçmiş olsun kurbaa'mmm, ne oldu sana ciddi bir şey yoktur inşallah :(
Hastane işleri zordur, fenadır :(
Ama en önemlisi de doktorların zorluğudur tabii..iyi doktora denk gelmek ne kadar imkansız hale geldi artık..
Dikkat et kendine, üzdün yedin bitirdin kendini, bir hastalığın seni bulması şaşırtıcı değil aslında, resmen sen hastalıklara davetiye çıkarıyorsun :(
gecmis olsun dilerim çabucak atlatırsın bu medikal günleri.
geçmiş olsun canım ..
baya yorucu ve yıpratıcı geçmiş günlerin ben okurken yoruldum :)
hastahaneye Allah düşürmesin, doktorun gıcığı da hiç çekilmez, elinden bişi gelmez sesin de yükselemez..
Yorum Gönder