Hissedebilirim sanki...

İnsan öğrenebiliyormuş unutmayı,
Acı çeke çeke de olsa vazgeçebiliyormuş sevmekten,
En çok değer verdiğini bile silebiliyormuş bir zaman geçince,
İkinci şansı hak edene veriyormuş sadece.

Kalp kırıla kırıla kendi kendini tamir ediyormuş aslında,
Her parçalanışta biraz daha güçleniyormuş,
Yenilmez hale geliyormuş,
Bir daha asla aynı hataya düşmüyormuş.

Nerden bilebilirdim ki, mutsuzluğun ötesi de varmış,
Bir süre sonra boşvermeye başlıyormuş insan hüznü,
Gülebiliyormuş hayata yeniden;
Önceleri sahte, gittikçe daha içten...

Ve ben,
Neşeyi, mutluluğu, umudu;
Hissedebiliyorum yeniden..