o mim senin bu mim benim geziyoruz efenim.

Uzun zaman önce sevgili Masal beni mimlemişti. Zevkle cevaplayacağım mimlerden biri olacağını baştan belirtmek isterim..Konu ise; babalar ve kızları. Bir baba nasıl olmalı? ( İster bu profile uygun bir yazı isterseniz de bir anı )

* Sevgili izleyici biliniz ki ben babasıyla aynı karakterde olan bir insan evladı olarak asla anlaşamadığımızı ve sürekli çatıştığımızı öncelikle belirtmek isterim. Doğumgünlerimizin ardarda olması zaten durumun vehametini ortaya koyuyor.
Mutlaka birbirimizi didikleyecek konular buluruz, onun alaycı tavrı beni çıldırtır ve ben kazık kadar olmama rağmen hala ağlayarak odama giderim.
Ziyadesiyle dikbaşlı olduğumu her fırsatta vurgular ve aramızda sen mi babasın ben mi çocuk? konuşması geçer.
Geçer ve gider.
Yakın zamanda aslında insanlık için küçük benim ailem için büyük bir mevzu olan eve giriş çıkış saatleri ile ilgili kapışmış olmamız sebebiyle ben inat o benden inat aynı evin içinde bi süre konuşmadık.Bu da bu yaşta ayrı bi mesela tabi her neyse. Şimdi bendeniz durumu kabullenmiş boyun eğmiş gözükmemek adına ondan atak beklerken o da baba profilinde bulunması sebebiyle beni hükmen mağlup etmek istedi ve etti de. Neyse neticede barıştık, bu da bana ders oldu.
Aslında annemden daha çok severim babamı, ama hiç belli edemem sevgimi. Yanında çok rahat olmama rağmen yine de sevgi gösterisinde bulunmak bana göre bir davranış değil. Huyum kurusun.

Ben daha el kadar bebe denebilecek yaşlarda iken -ki bu yaşlar 7-8 oluyor. Bir gün dişçiye gittik kendisiyle. O yaşta çürük dişimi çektireceğiz, bak hele. Ben ki ilk süt dişimi elim kolum bağlanmış dört kişi tarafından çektirmiş biri olarak bir de çürük diş çektireceğim.Of ki ne of!
Dişçi yol üstünde bi yerlerde idi hiç unutmam. Arabayı park edecek yer bulamayan babam burnundan soluyor vaziyette kırk tur attıktan sonra sonunda park yeri buldu ve elele tutuşup apartmandan içeri girdik. Dizlerin bağı nasıl çözülür ilk o gün yaşadım ben. Dişçi gevrek gevrek gülüp sevimsiz espriler yaparken babam işe yetişme telaşıyla acele ettiriyor falan derken dişçinin iğne yapmak için burnumun dibine girmesiyle adama tekme atmam bir oldu o can havliyle. Adam şaşkın babam cinnete bir adım mahçup bir tavırla dişçiden özür dileye dileye başımıza geleceklerden habersiz bi şekilde çıktık. Arabaya yaklaşınca gördüklerimiz karşısında babamın beni oracıkta sopalamamasına şaşırıyorum doğrusu. Zira arabanın teyibi çalınmıştı!
Bütün aksiliklerin üzerine babamdan duyduğum tek laf; bi daha seni dişçiye götürürsem iki olsun! oldu.
Ve götürmedi de. Ne zaman dişçi işim olsa ya annemle ya kendim gittim. Nasıl içime dert olduysa hiç bir ayrıntıyı da babamın kıyafetini de dişçinin merdivenlerini de unutmadım :)
Demiştim size;
başıma ne geliyorsa hep şu sivri dilim ve dikbaşlılığım yüzünden geliyor diye.
Velhasıl kelam baba atadır candır. Allah yokluklarını göstermesin, kaybetmiş olanlara da rahmet eylesin.
Baba için ne düşünürsünüz bilmem ama beni örnek almayın, böyle evlat olmayın dediğimi yapın ama yaptığımı yapmayın :)
Sevgiler, öpücükler.