adrenalin benim göbek adım, evet.

Hayatın tam olarak tadilat dolayısıyla kapalı olduğu bir döneminden geçiyorum sanırım. Zira söyleyeceklerimi yazmak yerine ifade yolunu seçiyorum ya da bön bön bakıyorum.

bakışlarımın temsili hali yukarıdaki gibi aynı. Tabir-i caizse donmuş margarin misali. Ne hissettiğimi ya da ne hissetmem gerektiğini bilmiyorum, bazen delidolu bir kız çocuğuyken bazense yetmişlik bir rakının içinde balık oluveriyorum; aslında yetmişlik nine desem daha iyi olacak çoluk çocuk okuyor şimdi,ayıp.

Aksilikler hep beni mi bulur, neden benim de diğer insanlar gibi uygun bir ruh eşim, huzurlu bir işim, naif bir yaşam şeklim yok? Hayat böyle çok çekilir değil diyim size bak.

Ama bu hala yirmili yaşlarımın ortasında olmama rağmen çıtı pıtı gözüküyor olmama engel değil! Böyle bir iltifat aldığımı da söylemezsem ölebilirdim. Zira kilo verme yolunda attığım adımlar şahsi kanaatimce her ne kadar işe yaramıyor olsa da sen ne için geliyorsun buraya şeklinde sorular da almıyor değilim, ehem öhöm.

Efendim görüldüğü üzere mütevaziliğin dibine vuruyorum bugün.

Tabi tüm bunlar sakarlığımı engelleyemedi, zira bir haftasonu ancak bu kadar aksiyon dolu geçebilirdi. Ev yerleştirme, çeyiz taşıma ve bu telaşenin ortasında kafasını yarmayı başaran ben!

Başımın tepesinde küçücük bir yarık var sevgili okuyucu, bir süre kendisiyle yaşamayı öğreneceğim.

Tamamen dikkatsizliğim sebebiyle dolabın açık kapağının sivri köşesi bana çarptı, ben ona değil! :(

Başımdan akan sıcak şeylerin kan olduğunu farketmemle evi ayağa kaldırmam bir oldu. Neyse gecenin bir vakti acil kapısını çaldık. Doktor her ne kadar saçımı kazıyıp dikiş atmayı teklif ettiyse de ben bir yandan ağlarken bir yandan da ' haftaya düğün var saçımı elletmem' dediğimi hatırlıyorum. Nitekim elletmedim de!

Fena mı ayol, kafamın içi azıcık hava alsın bu vesileyle asdfdsgd 

Yani anlayacağınız gazilik ünvanını başımın üstünde taşıyorum, azıcık kabuslar görüyorum tabi ama o kadar kusur kadı kızında da olur.

Yarım kafayla pazar günü çeyiz dizmeye gittik, kuzenimin artık eşiyle kendine ait kurulu bir düzeni içi kendileri gibi sıcacık bir evleri var. Öyle güzel heyecanlar öyle tatlı telaşlar ki...

Her ne kadar artık kalmadı desek de gelenek görenekler insanı daha bi coşkulandırıyor bence, -ki ben aynısını yapar mıyım orası muamma ama çeyiz açmak kadar gezmesi de çok zevkli. Bu da havlulardan bir kesit.İki taraf da birbirinden bihaber havlu işlemekle ömür tüketmiş görüldüğü üzere. sdfdgdf

Korkarım benim ruh eşim hafıza kaybı falan geçirdi zira beni bunca zamandır bulamıyor oluşunun başka bir açıklaması olamaz.

Midemde kelebekler var lakin tek kanatlı.Dostum kelebek demişsin de kelebeğin kanatlısı makbul, diğer türlü insanı yoruyor zira.

Her şeyin bir zamanı var, ben de bıraktım kendimi zamana.

Bunca üzüntü bir güzellik getirmeyecek kadar düşüncesiz değildir ya!

Bu da sosyal mesaj;