yaslı gittim şen geldiim!

efendim bir temmuz sıcağından, uzun bir aradan, kendime çektiğim inzivaların ardından, mutluluğun verdiği mayhoş tadın ardından kocaman bir MERHABAYIN! :)
ben yine yalnız ben yine bedbaht ben yine şanssız ben yine yalnızz ben yine manyak burdayım işte!
Bu kaçış ne içindi, neyin bedeliydi, neye tepkiydi, neyin kızgınlığıydı inanın ben de bilmiyorum sevgili özlediklerim.
Geç kalmış bahar temizliği yaptım diyelim bir bakıma!
Bazen çok kızdım öfkeden deliye döndüm, bazen hıçkıra hıçkıra ağladım şişen gözlerimi açamadım, bazen kahkahalarla güldüm içmeden sarhoş olurcasına, bazen üzdüm bazen üzüldüm. Anlayacağınız tam bir el classico. Beyin bedava.
Ortalama iki ay olmuş. Zaman çabuk geçiyor azizim, ben bunu bilir bunu söylerim.(YALAN)
Neyse neticede hepinize özlemler şelale! :)

Bu sürede kuzenimin düğünü oldu bitti hatta yeni gelin sıfatı bile düştü düşecek o kadar eskidi. Yanda görmüş olduğunuz çiçeği ne umutlarla ne hayallerle kapmıştım oysa ki ben, ama hala elde var sıfır sevgili okuyucu. (DESEM DE inanmayın siz)  Az kalsın hayatımda şahitlik tecrübem de başlamadan son bulacaktı. Kimliğini evde unutup çantayı aksesuar olsun diye yanında taşıyan kaç şapşal vardır sorarım size? Nikah memuru önde ben arkada binbir kıvrak cümlelerle ikna edip bu görevi de başarıyla yerine getirmiş bulundum. Terzi kendi söküğünü dikemez misali benim mevcut durumum. Neyse, düğünün hakkını verdik efenim. Rüzgar gibi geçti. Gönül ister ki düğündeki halimi de görün, lakin yemedi ehihi.

Kuzenimin boşluğu pek dolar cinsten değil, henüz yeni yeni alışıyorum hayır bana ne oluyorsa artık!
Ama şimdi her haftasonu beraber geçirip birlikte uyuduğumuzu varsayarsak siz de beni anlayabilirsiniz.
Neyse, temmuz başında ani bir kararla arkadaşlarımla tatile çıktım. Her şey tamamen lokasyondan organizasyona arkadaşlarıma aitti.Zira karışacak vaktim bile yoktu..Ve kendimizi Alanya'da bulduk. Efendim bekar mütaasıp hanım hanımcıkkk ehemehem bir genç kız için hayli yorucu ve dejenere bir ortam olduğunu hiç çekinmeden söyleyebilirim.Ama eğlenceliydi elbette. Kız kıza her anı gülme krizinden geçen koca bir hafta. Kafaları sıfırladık kendimizi yine istanbulun yoğun temposunda bulduk.Sevimsizliğin dik alası yani.

---
Neresinden tutsam elimde kalmasından korktuğum bir mevzu var ki gönlüm bir kelebek misali. Arı da olabilir. O kadar canı yanan bi insanın narin bir kelebek olmasını bekleyemezsiniz değil mi sevgili okuyucu? Hı hı evet.
Zafere giden yolun bazen sadece yol aşaması insanı heyecanlandırıyormuş, ya da zafer insanı tatmin edemeyebiliyormuş bunu da öğrendim. Ya da kendimi kandırıyorum bilmiyorum. İnsan hiç bi şeyi unutmuyo, genelde kötü anılar fil hafızası açıyor beyin içinde.Neyse derin mevzular bunlar.Şimdilerde iyiyim kafamda karıncaların dansı var. Kararsızım sadece.

Neyse yediğim içtiğim benim oldu gördüklerim hissettiklerim de flash bir şekilde can buldu özetle.
Bundan sonra uzaklıklarla kendimi ceza konusunda şeyapmıcam.
Aslında anlatacak pek çok şey dinleyecek pek çok insan var.
Özlemler, yanlış tercihler, sebep sonuç ilişkileri, tam zamanında gelen dostluklar, ve yitip giden bir zaman.
hepsi için gelsin;
*******************