merhaba,o hikayedeki bedevi benim.

Yine beni enkaz haline getirmeyi başaramamış bir haftasonunun ardından her ne kadar yıkılmadım ayaktayım mesajı vermeye çalışsam da bu durum beyhude bir çabadan öteye gidemiyor neticede.

Toplamda 48 saat içersine iki nikah bir nişan bohçası gösterisi sığdırmış olan ben hala umutsuz vaka hala bahtsız bedevi ünvanını taşıyorum ya, helal olsun bana herkes yapamaz yani.

Pazarın gelişi cumartesiden belli olur diyerekten cumartesi günü uyandığım gibi attım kendimi dışarı. Malumunuz indirimler başlamış mis gibi, o mağaza senin bu mağaza benim gezdim paraları paraları saç saç saç reklamını bir de ben çevirdim. Yanıma da küçük kardeşimi aldım uşak sebastian niyetine, o değil de bu küçük kardeşler ayakçı gibi oluyor bakkala fırına terziye kırtasiyeye komşuya falan böyle nerde angarya iş var hep onlar gider çünkü onlar küçük kardeş. Kural budur.

Neyse velhasıl alışverişi yapınca nasıl bir hafifleme geldi belli değil. Havaya aldırış etmeden anadolu yakasını zıp zıp gezdim.Sonra nişanlanacak bir arkadaşıma nişanlık için fikir bile verdim. Akıl akıldan üstündür misali. Hof!

Bünyem düğünlere alışmış olacak ki arkadaşımın o akşamki evlilik merasimini düğün zannediyordum meğer nikahmış, onca süslenme boşa gitti iyi mi?

Neyse, sümüklü çocukluk arkadaşım da evlendi nihayetinde.

O evet diye bağırırken ben hıçkıra hıçkıra ağladım. Kendimden beklenmeyecek bir davranışla taçlandırdım o sahneyi anlayacağınız. Millet sevdiğiyle evleniyor, ben de bir odun sevdim kafam yarıldı. -yazar burda eski sevgiliye olabildiğince iyi(!) dileklerde bulunuyor-

Tam bu nikahın şokunu atlatamamışken pazar sabahı bir diğer nikaha koştum, ardından kuzenimin nişan bohçası geleceği için oraya gittim...

Her biri elde işlenmiş jilet gibi bohçaların içinden çıkan çeyizlikler de en az bohçalar kadar oha dedirtti bana afedersiniz. Damadı boşverdim de böyle kaynanam olcaksa ben de hemen evlenebilirim açıkçası, zira bohçadan pofuduk terlikler hello kitty'li pijamalar bile çıktı varın siz düşünün gerisini.

Neyse neticede yine bana armut sapı yine bana üzüm çöpü arkadaş ya!

Hazır doğumgünüm de yaklaşırken kendime bir ihtiyaç listesi hazırlamaya karar verdim ama sandığınız gibi jelibondu çikolataydı yok,biri de çıkıp bir ipad'di ne bileyim pembeli kırmızılı bir urbanear kulaklıktı alayım demez.

Verdiğim emeklere yazıklar olsun. Varsa yoksa çikolata, pasta, iyi ki doğdun şakşakşak!!1!

Ve siz sevgili operatörüm ve çalıştığım bankalar ;sabahtan beri ısrarla aramalarınız ve mesajlarınızla bana yalnızlığımı hissettirmediğiniz için size minnettarım. Aramızdaki aşk üçgeninden kim galip çıkacak merakla bekliyorum açıkçası. Sevgilim olsa bu kadar aramaz yani, o derece!

Kendimi bazen kuyumcu torbasına ev terliklerini ve dantellerini koyup güne giden teyzeler gibi hissediyorum.

püf.*