senden, benden, bizden.

Her ne kadar mübarek bi insan olmasam da şu sıralar vaktiyle aklımdan geçen, haksız yenilgi diye tabir ettiğimiz çoğu şeyin kendi lehime gerçekleşiyor olması acaba evrenin bana küçük bi kıyağı mı yoksa fırtına öncesi sessizliği mi bilemiyorum açıkçası. İnsan ağız tadıyla sevinemiyor da. Bu işte bi anormallik var bu kadar mutluluğu bünyem kaldırmaz benim diye evham yapıyorum. Rahatlık batıyor anlayacağınız. Ama hiç endişelenmeyin, mutluluk dediğimiz şey bende çok yaşamaz nasılsa. Eğreti duruyor üstümde.

Çok uzun zaman önce bi insan evladıyla yaşadığım kırgınlıktan bahsetmiştim evvelden. Kendini bilmez davranışlar sergilemesinden sonra geçen ikibuçuk yılın ardından o mercimek tanesi kadar olan beyni dün akşam itibariyle mercimek çorbası gibi dağıldı. Allahım o ukala tavır nasıl yerini mütevaziliğe bırakmış belli değil. Haklı galibiyetimin ardından timsah yürüyüşü bile yapabilirdim ama gel gör ki köprüden çok sular akmış, anladım ki ben o eski ben değilim.
Hayat ismail yk şarkıları kadar basit aslında; beni beğeneni ben beğenmem, benim beğendiğim ise beni beğenmez. Özetle durum budur!

Bugün bir arkadaşla buluştuk hani şu kaderi benimki gibi olup da son anda köşeyi dönenlerden.
Manitası kıskanıyormuş da yok efendim her gün buluşmak istiyormuş da hanım kızımız dert yanıyor.
Manitası var evde oturmak istiyor!
Allahım hep böyle kullanmayanlara veriyorsun, mundar ediyorlar! :(
Bi carlos mesela, aman diyim.

Bütün anormallikleri üstüme çekmek gibi huyum olduğu da bi gerçek.Resmen derimin altında mıknatıs var. Şöyle ki; geçenlerde bir hırka deneyip üç rengini birden almıştım. Aksilik bu ya; kanımca bir balina 36 beden hırkaya 42-44 beden arası bir ayar vermiş. Eve gelip aynada yarasa gibi görüntümle karşılaşınca sağdan soldan geldiler. Bi haftadır ben nereye hırka oraya, nihayetinde bugün doğru bedeni buldum. Kasiyere 'sanırım yanlış etiket basılmış zira 36 bedenle hiç bir ilgisi yok' dedim. O da gülerek; 'etikette bi problem yok ama müşterilerimizin esnetme olasılığı yüksek' dedi canım benim. Kibarlığa bak hele.
Neticede bu sadece bir örnek. Şal alırım ipliği kaçmış olur, kolye alırım taşı düşmüş olur, efendime söyleyeyim çanta alırım rengi solar daha bunun gibi sayamayacağım über bahtsızlıklara imza atmışlığım var.
Neyse ki hayat kısa kuşlar uçuyor.
Sonra uykundan uyanırsın
bi bakarsın her şey geçer.
Sonra mutluluk denen şey alelade bir fiil yerine bir bakarsın eylem olur.