yeni yıl kafası.

yıl oldu ikibinoniki efendim, bilenler bilmeyenlere söylesin size zahmet.
Mesela saatler 00.00 olduğu sıra dört tane kolum altı tane bacağım falan oldu. Eski sevgilim geri döndü efendime söyleyeyim lambadan cin çıktı bizim evi ekvatora taşıdı ben evlendim filan. Öyle böyle değil yani.
Benim ruhum ölmüş ayol. Nasıl bir pervasızlık, vurdumduymazlık, böyle bi gudubet havalardayım belli değil.
İnsan hiç mi heyecanlanmaz arkadaş,ölü toprağı atılmış üstüme. yok yani dürtsen düzelmem.
Zaten öğlene doğru uyanmış olmanın verdiği sersemlikle saat 1'e doğru ancak kendime geldim sonrasında üç tane türk filmini ardarda seyredince iyice devrelerim yandı. Bence benim bünyem ekmek gibi su gibi acı çekmeye ihtiyaç duyuyor zira bunun başka bir açıklaması olamaz yani. Tıbbın çaresiz kaldığı yerdeyim.
Türk filmlerinin de ilki neşeli günler ikincisi gülen gözler üçüncüsü de canım kardeşim.
Sonuncusuyla harakiri yapmama ramak kalmıştı ki dışarı kendimi zor attım, içim dağlandı. Dışarı çıkmaya gönlüm olduğundan değil tabi, yine boşboğazlığımla bir söz vermiş olmanın cezasıydı bu elbette. Ah bu söz verme huyum yok mu kör olmayasıca. Hayır demeyi öğrenemedim gitti...
Neyse; çok sevdiğim arkadaşım ve manitası ile voltran oluşturduk bir kaç saatliğine. Yemekti, kahveydi gezmeydi derken sıkıldım elbet, cilveleşmeler falan. Hiç hoş değil! Saçlarıma sinen sigara kokusu da cabası!

Fakat ben hiç yeni yıl kafasında değilim. Kendimi zorluyorum ama yok arkadaş bünyem yeni yıla girmeyi reddediyor ille de geri geri gidelim istiyor nankör.
Ben 1990'lı yıllara girmek istiyorum ne var yani. Ergen olsam da yaptığım her saçmalık ergenliğime verilse, sorumluluktan muaf tutulsam falan. Ne güzel.
Neyse ki şu an tek eğlencem aldığım patlayan şekerlerin ağzımda havai fişek gösterisi yapması ve devamında patlayan çikolataların yanıbaşımda bekliyor olması. Tabi kinder süprizlerden çıkacak hediyeler de heyecanlandırmıyor değil.
Ziyadesiyle kuul davranıp yeni yıl insanı olmaya çalıştım.
Becerebildiysem ne alâ.
:)