bir bakmışsın, ben yokmuşum! 23*03

Değil bir yıl bir saatin bile nasıl geçeceğini bilmediğim günlerdi aslında.
Yastığın yorganın dili olsa da konuşsa keşke dediğim,
Üzerinden tam bir yıl geçti, nedenlerini niçinlerini sindirebildiğim,
sorunun bende değil de sende olduğunu ancak anlayabildiğim
kendimi suçlamaktan vazgeçtiğim bir koca yıl...
Geriye dönüp bakınca şimdi bir 23 Mart 2011 var puslu ve bulanık.
Bir de o günü böyle anımsamaya sebep olan seni tanıdığım gün.
Kendimle hesaplaşmayı bıraktım bırakalı daha bi vurdumduymazım
Neden diye sorgulamıyorum, gelirsin diye beklemiyorum ya da özleyince zaaflarıma yenilmiyorum.
Anlayacağın sağlam bir duvar ördüm kendime.
Yokluğunla beraber her geçen gün ben de değişiyorum.
Belki insanlara kolay adım atamıyorum ama sana attığım boş adımları sayacak olursak yerimde saymayı boş adımlara tercih ediyorum.
Korkma dün olmadığım gibi geçen ay olmadığım gibi üç ay önce olmadığım gibi bugün de ben olmayacağım.
Varlığımdan bi haber nice bensizliklere,
nice sensizliklere.

-ben bu satırları yazarken, ve bu günü dün gibi hatırlarken sen kimbilir 'bugün günlerden neydi yea' diye geçiştirip gideceğin herhangi bir son ödeme günü, ya da yetişeceğin bir randevu günü olarak anımsayıp geçeceksin.
Ne mutlu sana!
*****

*bu da bana ders olsun.