gün geçmiyor ki; ...

zaman öyle hızlı akıyor ki artık değil saatleri günleri bile sindiremediğim günler yaşıyorum. Anlayacağınız garip dönemler serisi vol:35465
cuma gününü şahane bir kapanışla sonlandırdığımı, uzun zamandır gülmediğim kadar eğlenmediğim kadar eğlendiğimi söyleyebilirim. Şimdi iltifat mı hakaret mi olacak bilmiyorum ama kendim gibi insanları gördükçe onlarla konuştukça daha bi rahatladığımı, güçlendiğimi, anlık da olsa özgüven patlaması yaşadığımı omuzlarımın nirvanaya ulaştığını söyleyebilirim.çünkü dünya üzerinde şu anda bile 43576587 tane insan sevgilisinden ayrılıyor ve bir kısmı da benim gibi bahtsız. Bence biz kronik mutsuzlar olarak mutlulara nazaran daha fazlayız her türlü. İşte o kadar!
Saçmalama kotamı henüz doldurmadım elbette.
Efenim bendeniz canım sıkıldığında, ruhum daraldığında efendime söyleyeyim üzgünken gidip bir deniz kenarında oturmam, oturamam. Bi kere doğama aykırı.
Benim en iyi ve kesin çözümlü stres atma şeklim bildiğin çarşı pazar gezmekten geçer. Cumartesi günü, yani dün bir yandan kar yağarken o soğukta attım kendimi dışarı, bu kez stresten. Pazar pazar gezdim, bunu duyan tüm eş dost deli olduğumu düşünüyor. Pek de normal olduğumu söyleyemeyeceğim elbette.
Bunun üzerine akşam uzaktan kuzenimin nişan törenine katıldım. Evet, bir NİŞAN daha geride kaldı.
- darısı başına temennisi eşliğinde dürtmeler ve kapanış.
Akrabalar sayesinde 'gözleriyle yemek' ne demek dünya gözüyle görmüş bulundum.
Bazen kendimi Aliye Rona gibi hissediyorum. Hep kardeşim yüzünden ama.
Yani sen aklı beş karış havada ayran gönüllü çocuk oldu mu sana prezentabl bir damat adayı, tövbeler olsun!
Ayrılsınlar diye bütün kapıları zorluyorum ama ne çare... Bizimki bir hakan altun efendime söyleyeyim berdan mardini olma yolunda ilerliyor. Utanmasa senden çocuğum olsun istiyorum da diyecek.
Allahtan kızımızın annesi de benden, istemiyormuş kızının dizinin dibinden ayrılmasını. Uzağa kız veremezmiş, biz de bayılıyoduk zaten dedim! Ama bizimkine dedim, oh olsun.
Yo yooo, çekememezlik değil. Kıskançlık hiç değil. İçgüdüsel bi'şey sanırım. Çikolata gibi mesela.
Muhterem okuyucu ziyadesiyle dertliyim bu konuda. Ama köprüden önceki son çıkışa kadar umudum var.
Be şaşkın sen önce kendi hayatına bak diyorum ama kime diyorum.
Ve bugün de ruh eşimi bulamadım, hamdolsundsfdgfhd
********