aynen öyle.

yil olmus ikibinonbir;
kimileri üzerek egolarini tatmin ederken kimileri de bir tebessümün icin kıçını yirtiyor,
kimileri senden rahatsiz oluyorum defol git derken kimileri de yeter ki beni rahatsiz eden sen ol diyebiliyor,
kimileri senden sıkıldığını söylerken kimileri de sensiz geçen dakikalarin sıkıcı gectigini söyleyebiliyor,
kimileri seninle of'lu pof'lu konusurken kimileri konusmak icin can atabiliyor,
kimileri daima üzüntü verirken kimileri sebepsiz mutluluk verebiliyor.
Kimileri telafisi zor hasarlar birakirken kimileri en ufak hatasini telafi etmeyi biliyor.
Velhasili kelam;
hayat cok garip azizim.
Insanlar daha da garip.
üzüntülerin ardindan gelen mutluluklar beni sersem etmiyor degil.
Mutlulugun vücutta alerji yapmasi diye bi hadise varsa onun ete kemige bürünmüs hali benim.
Evet,
salagim.