olmayınca olmuyor mesela.

"Kalbimde kalbine yok bir kinim,
bence artık sen de herkes gibisin..."


Gelişigüzel okuyunca insana demetakalınvari gideri olan bi söz gibi gelse de derinliklerine dalınca nasıl da insanın içini acıtan dizeler oysa...
Bilmiyorum bu dizeyi tam olarak ne zaman içime sindireceğimi lakin çabaladığıma eminim.Zira o böyle hissediyor.
Bundan sonra hiç bi şey eskisi gibi olmayacak.Zaman geçecek herkes yolunu çizecek.Belki üzüleceğiz,belki güleceğiz,belki iyi ki,belki keşke diyeceğiz.
Belki aynı anda birbirimizin aklına geleceğiz belki de herhangi bir şeyde birbirimizi hatırlayacağız kim bilir...
Dilerdim ki her şey tebessüm ettirecek kadar güzel bitsin.Ama biz beceremedik.
Arkadaş olmayı bile beceremedik.
Hep derdim senden bi cacık olmaz hıyar diye o da yoğurdu sen olacaksın ama derdi,ne yoğurdun mayası tuttu ne de hıyarın mevsimi.Anlayacağın, iş işten geçti...
Şimdi düşünüyorum da; bitti dediği gün bitseydi her şey belki bugün bu derece kırgın olmayacaktım o'na...Belki aklıma geldiğinde yüreğim yanmayacaktı, belki birbirimizi hatırlayıp hal hatır sormaya yüzümüz olacaktı...
Kim bilir...
Kızgın değilim, kırgınım.Çok...
Telafisi edilmeyecek sözler işitmek insanın yüreğini kasıp kavuruyor,gurur murur hak getire tabi...
Her neyse...