kesmece hayaller !

aslinda hayal kurarak hayatimiza nasil anlamlar yükleyip sonrasinda onlarin sorumlulugu ve hayalkirikligi altinda nasil ezildigimizin hic de farkinda degiliz.
oysa insan mutlulugunu percinlemek maksadiyla mevcut durumunun üzerine bi güzellik,hoşluk getirmek istiyor, kestiremiyor varacagi noktayi,hayallere ulasmak istedigi o yolda kaybolacagini falan...
Hepimizin istedigi en nihayetinde huzur öyle degil mi? Aşk, sevgi, güleryüz, rahat yasamak falan bunlarin hepsi huzura erismek icin ortak beklentilerimizden sadece bir kismi.Yani aslinda şöyle bi bakinca sana bunu çok gören hayata, kadere ne söylesen az geliyor.Tabi kaderin ete kemige bürünmüs hali olarak seni terkedip giden sevgiliye de veriyorsun kalayi.Hatta o an ölse kılım oynamaz diyenler bile var, düsünün.. Kılım oynamaz ne lan?! Kılım kıpırdamaz olacagıdı o elbette.
Her gecen yeni gün bana bi bok ögretmez oldu artik.Bi gün çılgıncasina mutluyken ertesi gün bunalimin pencesine düşebiliyorum.Aslinda kendimden korkmuyor degilim ama bunu dillendirmesi öyle zor ki. Isin yoksa doktoru, eşi dostu, ana baba laf anlat dur. Iyisi mi koy gotune rahvan gitsin gidebildigi kadar iko diyorum kendime....
üzüntü çekmezsek insan oldugumuzun farkina varamayiz gibi geliyor sanki, ya da üzüntünün ne oldugunu bilmeyen o kesim insan sifatindan bir hayli uzak ne bileyim.cok enteresan...
Konudan konuya atlayip sentez yapmaya calısıyorum sanirim zira bu kafayla kendimi kimseye anlatamayacagim...
Bir haftadir düsünüyorum; insan kendine mi şans vermeli yoksa karşisindakine mi? diye.Gerci karsindakine verdigin şanstan da yine sen nasipleniyorsun öyle de ilişik bi mevzu ama o kadar yoruldum ki degil kendime şans vermek, düşüncesi bile ürkütüyor.Ne bok varsa yalnizlikta, atı alan üsküdari gecti ben hala 'bana yine hüsran bana yine hasret var' diye çığrınayim...Bana müstehak!
Her neyse de içimden hiç bisi yapmak gelmiyor, biliyorum sabah uyanacagim ve geçecek.
Umarim...
saçmalamasyonlarimin sebebi telefondan iletisim kurmaya calistigimdandir kanimca.
Her biri affola.
Kaybolmayan mutluluk her nerdeysen gel beni bul, lutfen.
öperim.