çeliskiler.

Siz bu postu okurken ben deniz kenarinda dalga sesleri, cocuk cigirtilari ve yurdumun her yöresinde mevcut olmazsa olmaz apaçileriyle günesleniyor olacagim.
Bu cumle hic bir artniyet barindirmamakla beraber nispet içermemektedir.Zira ben isbasi yaptigimda da bana yapilacak nispetleri hayal edip içime kapanabiliyorum.O kadar ileri görüslüyüm iste!
Neyse deniz günes ve kum'dan daha önemli seyler var su hayatta farz-i misal yapilan hatalar,agizdan bir anda çikan sözler, kirginliklar vesaire...
Kismen değinmek istedigim yer su ki karsindaki öküz de olsa bazen agzindan çıkan sözlerin agirligini üzerinden zaman geçmesine ragmen farkediyor.Ha yine burnu havada,kendinden taviz vermez bir tavir takinsa da önemli olan bunun farkedilebilmesi elbette...
Gerci köprünün altindan öyle sular akti ki insan 'bekledigim bu bile degilmis' diyor aslinda.Kizginlik falan neyse de; kirginligin telafisi özrü yok.En azindan dikiş tutmuyor kirginligin dönüşü...
Hem haksiz oldugunu ve yaptiklarini kabul edip hem de bu özür bi seyi degistirmeyecek diye gözdagi vermesi komik değil de ne?!
sanki o dönse ben hemen kucak açacagim,hayret bi sey.
Sevmedigi, umursamadigi o kadar belli ki...
üzüldüm elbet bi kez daha, dedim bu kadar salak olamazsin.
O neyse de bildigim tek sey var o da ben eski ben değilim, hic bir aci taze kalmiyor.
Onun icin nasilsa benim icin de değisen hic bi sey olmayacak,çünkü ben onun kiymetini ne kadar bildiysem o benim üstüme o kadar basti.
Hic degilse isterdim ki yine birbirimizi görmeye yüzümüz olsun, yine sohbet edelim gülüp eglenelim,kirk yilda bir de olsa bulusup konusacak seylerimiz olsun falan...Ama sagolsun bakilacak yüze sıctı.
Düsünüyorum da benim kadar salagi yoktur zira tatilde bile onu düsünüp hakkinda yazi yazabiliyorum.
Bana her sey müstehak!