ziyadesiyle enteresan günler geçirdiği bi gerçek.
ama bunların da üstesinden gelmek için üstün başarı sergiliyorum.
Başta o olmak üzere benim şurda paylaşmış olduğum duygu durumumu kimse bilmiyor.
Etrafa karşı gayet otuziki diş modunda geziniyorum, gezinmek denirse.
Anlayacağınız hayat bana güzel, ya ya.
Bakın ne diicem,
Hayatta en nefret ettiğim ders olan matematiği sonunda verdim ve sınıf geçtim.
Mucize yani, zira tek soru okumadan otuzda yirmialtı yaptım, nasıl salladıysam artık hepsi tutmuş.
Ben ki sayısalda üç dahi tutturamazken...
Ortalamanın yirminin üstüne çıkmadığı ders yetmişküsür geldi. Mutlu oldum la başarı güzel şey, sallasam da :)
Her gün acaba rastlar mıyım ümidi insanı mahvediyor azizim, madem görüşmeyeceksek tek dileğim gitmesi.
Özlemek çok kötü bişi, çok antipatik bişi, sağa sola bakmaktan paranoyak oldum.
O da bana meraklıydı zaten, çok aklına getirir ya.
Yağmur da yağsın, mümkünse kar yağsın gidene kadar. Ama o hiç bi yere gidemesin, ıslansın.
Bir baş ağrısı iki gündür kafamı duvarlara vurma isteğiyle cebelleşiyorum, ense kökümde bi ağrı var.
İnsanı sinirden titreme tutar mı acaba, yoksa hasta mı oluyorum onu da bilmiyorum ama titremekten dişlerim çatlayacak.
iyice babanneme benzedim he.
Huzurevine kapatsalar hayır demem yani,o derece.
Korkarım içimdeki çocuk kendi kendini intihar etti benim bu ruhsuz psikolojime dayanamayıp...
Yalnızlık iyi hoş da annemi özledim yea, yemek yapanım yok çamaşırdı bulaşıktı ütüydü.
Kendi kendimi idare edemez oldum.
Bi de evlilik diyoruz, peh!
Çeyiz dicektim,
bizim oralarda o ayağa giyip sıcak tutan şeye patik deniyor her ne kadar uğur böcüklü şeylerden hazzetsem de yüzlerce patiğim var. Lazım olur diye diye babannem her sene 56547 tane örüp getiriyor. Her sene aynı terane
-bak sana ne getirdim
-ne getirdin babanne
-süpriz
-(allamnolurpatikolmasın) derken patik çıkar.
Neyse konumuz bu değil, yani şöyle ki yüzlerce aynı patiğe rağmen kimseyle paylaşmadığım çeyizlerimden olan o patiklerden bi tane anneciğine göndermiştim.Saklıyordur herhalde.
Kendime bi meşgale bulmaya karar verdim zira bütün kışı evde camgülü olarak geçiremem.
İngilizce kesmedi yunanca falan öğrenesim var ne işime yarayacaksa. Olsun kurs kurstur.Niko falan.
Şu wudu bebekleri vardı ya karnına iğneyi saplıyosun falan dizilerde filan görmüşlüğüm var yani, elimde onlardan olsa beynine beynine saplarım iğneleri şu an sırf kan gitsin diye.
Varayım gideyim de kendime yarın için bir arkadaş bir de sinema filmi bulayım.
Şu bana söylediği kara kız şarkısını söyleyen kadının adını da unuttum zaten şarkıyı kaybettim, sabahtan beri onu düşünüyorum.
Balık hafızalı oldum ben!
Bugün kinder istedi canım uzun zamandır. Biride gel ben alayım demiyor, hep ben mi düşüneceğim, of!
Hem ıslanıyorum şemsiye tutanım yok, canım çikolata istiyor alanım yok.
Ağlayayım diyorum omuz yok.
Yok oğlu yok.
Yine yeni yeniden...
Ekim 01, 2011
bir bahar seli gibi yolumdan akıp geçtin...
bir garip just not found. zaman: 00:26
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)

5 yorum:
bende mimin var.
:)
Yok yok demeyelim.. Yok olr sonra...
deep; konu da tam benlik yani =)
tesekkurler, memnuniyetle cevaplicigim =)
profösör; ama yok iste, cok takiyorum saniirim.ah bu ben ;(
hep siliyon yazılarını ama.
:)
pişman oluyorum kendime kızıyorum sonra acısını yazılarımdan çıkarıyorum :)
Yorum Gönder