gercegin kenarindan; hayatin düzenine...

süphesiz ki acilarin üstüne de toprak atmayi becerebiliyor insanoglu...
Ama gel gör ki attigin o toprak cok gecmeden bir firtinayla savrulup gidiveriyor.
Diyecegim o ki insan isterse rezil de olur vezir de; bu yüzden anlik duygu degisikligimi cok görmeyiniz baylar bayanlar...
Dün gece yazdiklarimi cok gecmeden sildiysem bu tamamen kalbimin beynimle cekismesinden kaynakli problemlerin basini cekiyor olusundandi...
bazen, yo yoo cogu zaman salakligima tur bindiriyor olsam da iyiyim ben.
şu da var ki; saclarimi baya bi kestirince bi an sıkıntılarimi atmiş saydim, cok sürmedi elbette...
O kuaför koltuguna nasil gidip nasil karar verdigimi kaldi ki bir anda o kadar sacı nasil kestirdigimi hic bilmiyorum... Ama iyi oldu, kime göre neye göre o konuda söyleyecek bi seyim yok...
Bugünlerde iyiyim; insan iyi olmak icin bi amac, bi sebep, bi umut ariyor da ne cikarsa bahtina...
Tek tarafli hissetmek hic hos degil, onu farkettim.
Yaziyorsun yaziyorsun ne gören var ne bilen.
Yine ordan oraya atlayarak sacmaligin kralini yaptim aferin bana,bravo bana...
bi de insan kendine ne kadar söz verse de; sözleri tutmayi beceremedikten sonra bi boka yaramiyor.Belirteyim dedim!...