sen bakma böyle hüzünlü şeyler yazdığıma,ben aslında çok gülerim...

yine bir el classico olarak mutsuzluğun dibine vurmuş vaziyetteyim.özetle salağim yani...
Aslında bir tebessüm edeyim diye kırk takla atan insanlara üzülmüyor değilim.
Onların derdi ben, benim derdim o.
Hayat çok adaletsiz lan.
Bugünlerde nedense kendi ağzıma kendim sıçmakta ısrarlıyım.
Bi kez gelse karşıma çıksa pat diye falan, sonra uzun uzun konuşsak ordan burdan, ne bileyim...
Sonra şu beynim resetlense.
Burası da benim ağlama duvarım gibi oldu ya, neyse.
Zaten bu psikolojiyle beni hangi zavallı dinlerdi o da muamma.
Ben de anlatmaya meraklı değilim neticede.
Sevgili hayat sana üç kelimem var o da şöyle;
bi s.ktir git.
Nolursun.