Bazen kendimi mutlu edecek milyon tane sebebim varken ben yine gereksiz bir tek sebebe takilip itinayla canimi sıkıyor ve üzebiliyorum. Neticede bu da bi meziyet, hafife almamak lazim. Ama sunu da söylemeliyim ki artik eskisi kadar umursamadigim da bi gercek. Degerini kendi cabasiyla tüketiyor, kendini daha degerli kılacagi yerde ısrarla tuzla buz ediyor. Bu da onun cok umrunda ya, peh! Neyse, velhasil kelam bugün tam 5 ay oldu, belki bi 5 ay daha gececek belki 15 ay... Ama biliyorum, sonunda izini de silip gidecek... Kendime ızdırap çektiriyor olmak bugüne kadar geçerli bir davranis olmadi, kimse takdir de etmedi. Ya da o çıkıp helal olsun beni bu kadar sevdin üzüldün de demedi, eee?! Yok artik kalmadi bende yürüyecek derman. Zaman beni ondan nasil sildiyse; nasil görüp de görmemezlikten geliyorsa belki onun kadar gamsiz olmayi beceremem ama en azindan denerim, yapabilirim, mümkün hale getirebilirim !
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
3 yorum:
Dünya hayatı iki denge üzerinde varlığını sürdürüyor. Bir terazi gibi. Adalet ve zulüm gibi. Biz terazinin adalet kısmında bulunalım ki hak ve hakkaniyet dağıtalım. zulüm kısmında bulunanlar için hüsran vardır. Senin terazin ise hassas terazi.. Hassas teraziler patates soğan tartmazlar. Hassas teraziler altın ve mücevher gibi değerler tartar. Senin yazılarından bunu anladım.
kaç ay sürer bilmiyorum ama bu da geçecek ve bir gün gelecek bir ara böyle böyle biri vardı, hayal meyal hatırlıyorum diyeceksin
@profösör; tesekkur ederim fakat düsünüyorum da deger göremedikten sonra deger tartmanin bana ne faydasi oluyor inanin bilemiyorum, hayirlisi yine de elbette.
@hayalhanem; yürekten insallah diyorum, cunku üzüldügüm süre zarfinda sürekli hayati boş geçiyorum.şu beş ayda elle tutulur gözle görülür hic bir icraatte bulunmadim.zaman akip gidiyor, bi yerden tutunmak lazim;)
Yorum Gönder