İnsan bazen yol ayrımına giriyor, giriyor ve giriyor sonra yol ayrımı sana giriyor diye duygusallığın içine edebilirim.
Zaten farkettim de duygusal olasım falan da yok bugün, arabesk olasım da yok.. Kısacası içimden bi şey gelmiyor, yazmak falan...
Pek melankolikmişim!
Ah pardon, kendimi melankoliye fazla alıştırmışım.
Böyle bilmeden ahkam kesen insanlar bi ölsün lütfen.
Tamam! Duygusallığı fazla abartmış olabilirim ama burda anlattıklarım saçmalık falan değil. Neticede bi arkadaşla paylaşacağım şeyleri yazarak anlatıyorum. İhtimaller üzerine fikir yürütüyorum, ne bileyim bazen saçmalasam da yaptıklarımdan yazdıklarımdan ders çıkarmaya çalışıyorum gün geliyor bi kaç hafta önce yazdığım bir postu beğenmeyip çat diye silebiliyorum.Kendimle sürekli bi savaş halindeyim yani.
Bu iyi bi şey aslında...
Bi laf vardı başkasının canını yakan kendi canının yanacağını hiç düşünmez gibisinden.
İlahi adalet diye bi şey var buna inanıyorum...
Zira bunun çok örneğini yaşadım geçmişteki salaklıklarımda, hep sonradan kafaları dank etti...Sanırım bende bu sebepten ötürü bi bokluk var. Bunun psikolojideki adını bilemeyeceğim ama bendeki adı rahatlık batması olabilir.
Hayır sonradan 'oh' dediğim şeyler için haftalarca aylarca 'ah vah' diyorum ya, pes..Üstelik her defasında...
Diyeceğim o ki; eninde sonunda eğer haklıysan adalet yerini buluyor. Biz insanlar fazla sabırsızız, yoksa gün gelip devran dönmeyeceğinden değil...
Biri de çıkıp demiyor ki aklın başına gelsin yoksa vura vura ben getireceğim! diye...
Hepsi bu yüzden, hı hıı...
10 yorum:
bende biraz fazla duygusalım, yazılarım da öyle. ama zaten içimdekileri atıp rahatlamak için yazmıyormuyuz, kime ne ki!? booşverr, beni bazen kimse okumuyor mesela, seviniyorum onların da içini daraltmadım diyee:)
bide not:herkes hakettiğini bulacak.! derdi bi arkadaşım. Lisedeki din kültürü öğretmenimizde şöyle açıklamıştı bu durumu saçma bi şekilde ''sen benim kravatım yamuk diye dalga geçiyorsan, kravatın yamulmadan ölmezsin'' çok gülmüştük gerçekten.:)
aslında diyeceğim şu ki; oluruna bırakkkk :)
ne desem bilemedim :/
@kupa kizi; inanır mısın bazen yazdıktan sonra bi hafifleme geliyor sanki saatlerce konuşmuşum deşarj olmuşum gibi :)
Bu da bi lütuf aslında, yani yazabilmek. Bi şekilde saçmalasak da döküyoruz içimizi...
Bu arada öğretmenin komik bi örnek vermiş ama çok yerinde bi laf insan hakettiğini yaşamadan ölmüyor sanırım.Ne demişler alma mazlumun ahını çıkar aheste aheste ;)
@zombi; canım inan ben de kendime bi şey diyemiyorum vay bana vaylar bana :)
ilahi adalete bende inanırım, haklısın, bir gün gelir adalet tecelli eder;)
suçu millete attın ya:D
vay bana vaylar bana
su vermez çaylar bana
@herbiRenk; haklısın, o yüzden inancım sonsuz bekleyip görmeye karar verdim.varsın gelmesin keyfi bilir ;)
@akatriel; baktım işin içinden çıkamıyorum direk çamur atarım :p
@profösör; hakkaten vay benim halime durumundayım :)
İlahi adaleti bilip, ona sabr etmek yürek ister;sen bilenlerdesin, sorun yok.
o zaman...
ruh halleri her an değişir ki.saçmalıksa sayfamda yazdım;yaptığım, ama hoşnut olmadığım bir yanım.
başlıga tümüyle katılıyorum ve ilahi adalete de..sabırsızım çok sabırsız ama bende bekleyip görücem..
@siradanbirbalik; çok haklısın insan kendi ruhuyla bile yeri geliyor savaş halinden kurtulamıyor vesveselerdi düşüncelerdi derken...
Saçmalamaya gelince, inan saçmalık bile olsa sonuçta rahatlatıyorsa bence gerisini düşünmemeliyiz.Zira o zaman kendi fikirlerimizi dizginlersek kendimiz olamayız ;)
@Aslı; Ben de çok sabırsızım ama sabretmeyi öğreneceğiz,hem dilerim bu haksız yenilginin karşılığını bi gün verirler ;)
Yorum Gönder