o an komikti de, anlatınca pek olmuyor.

saatlerdir,
hatta gece bilmemkaçtan beri
gayet anlamsız, manasız, sözlerinin ne işe yaradığını bilmediğim
amma velakin
beni en olmadık yerlere götüren
bi şarkıya
tabir-i caizse kıkır kıkır gülüyorum...
Demiştim ya, adam nerde cins şey var buluyor.
Hoşuma gitmiyor değildi tabi.

Bi de şey var;
Kadıköy'de modaya çıkarken eski Koton'un yerinde The Company diye çakma züccaciye gibi bi yer var.
Onunla oraya gitmiştik bi keresinde, hatta haşlanmış yumurta bardaklarına kadar incelemiştik.
Bir gün alabileceğimizi umut ederek fotograflık, ayna neyin bakmıştık. Bakabilmişiz yani, o da bi şey.
Orda bi şarkı çalıyordu, sonra dükkanda çalan cd'ler meğerse satılıyormuş, karıştırırken o mu bu mu diye fikir yürütme sonucu -kasaya sormak yerine- kendimiz bulduk çalan şarkıyı.
Zira hiç de aşina olduğumuz bi şarkı değildi.
Sonra o yuvasına döndükten sonra o şarkıyı yutubdan bulup bana göndermişti, nasıl hoşuma gitmişti anlatamam.
Neyse, haftasonu yine ordaydım.
İçeri girdiğim anda yine o kadın çalıyordu, tarih tekerrür etti yani.
Kendimi cd rafının önüne attım, meğerse kadın 2. albümü çıkarmış.
Güldüm kendi kendime, etraftakiler bana bakarken hiç de aldırış etmedim.
.
Neyse, şarkı diyordum.
Gülmeme sebep olan şarkı ;
Mağazadaki şarkı ise  ;

:))