öyle ya da böyle; zor. Kırılmamış gibi yapmak...

Hani bazen olur ya ne yaparsan yap nereye gidersen git içindeki sıkıntı senden gitmez, yapışır yakana çekiştirir durur arsız çocuk gibi... Bugün kelimenin tam anlamıyla öyle bi güne uyandım. Üstelik ondört saate yakın kesintisiz uyumuş olmam da cabası... Uyandığımda çoktan öğle güneşi gitmeye doğru yol alıyordu. Kendime kızdım amma çok uyuyorsun diye, sanki haftaiçi 6'da uyanan ben değilmişim gibi...

Yapmam gereken planları erteledim gitmem gereken yerleri ektim içime kapandım ve kendi kendimi yedim... İçimde bi ağlama hissi var. Herkesi terslediğim yetmiyor bi de haklı çıkmaya çalışıyorum ya aferim bana. Aslında birileriyle derdimi paylasmak isterken bi yandan da kimseyle konuşmak istemiyorum...Bunu söylemekten nefret ediyorum ama kötüyüm.
Akşam da sözde alışveriş yapmaya çıktım değil alışverişe adım atmaya derman bulamadım,geri geldim... Oje aldım onları sürdüm yemek yaptım çikolata yedim yine işe yaramadı, hala daha özlüyorum,zaten hep ben özlerim bok var çünkü.Bi de deli gibi midem bulanıyor iki gündür... Yine arayasım geldi ama bekliyorum geçer nasılsa.
Ne enteresan di mi sevince gelmiyorlar,sadece hep gidiyorlar.Çünkü sevildiklerini farkedemeyecek kadar aptallar!
Şu yaşımda yeni bi şey daha öğrendim; beyaz tişörte çamaşır suyu direk dökülmezmiş, su katılmadan dökülen çamaşır suyu o beyaz tişörtü sarartıp içine sıçabilirmiş.Tecrübeyle sabitledim. Tabi sabitlerken delirdim. Zaten en sevdiğim şeyler bir bir beni terketmek zorunda, tişört bile.

Eskisi gibi olmak için daha ne kadar geçmesi gerekiyor acaba? Ona göre bi şey deniycem de.
Kendimden bıktım yemin ederim,Kendime çok kızıyorum hep hüzün hep arabesk hep bi küçük ceylanımsı havalar falan. Ne kadar daha kendimin bu zulüm havasını çekeceğim, içimdeki boşluk ne zaman normale dönecek?
Bazen düşünüyorum birinin âhını falan mı aldım acaba diye, neticede insan bilinçli olarak bu hallere düşmez gibi...
Bi de bu şarkı üç gündür dilimden düşmüyor, nerden aklıma geldiyse artık...

Yine kendime kızıyorum.
Ama biliyorum,
sabah geçecek.
Umarım...