Yumurtaya can veren allahım benim şu mercimek tanesi kadar beynime de unutmayı öğretsen ya?
Ben bu unutmak şeysi insanoğluna dağıtılırken nerdeymişim merak etmiyor değilim.
Gerçi durum hemcinslerimin çoğunda aynı sanırım...Zira bugün çok sevdiğim bi arkadaşımla beraberdim. Kendisiyle çok abuk bi sitede tanışmıştık bundan bir buçuk yıl önce, hiç ummadığımız çok güzel ve sağlam bi dostluk kurduk İyi günde kötü günde derler ya, aynen öyle oldu...
Bazı insanlar vardır ilk kez görsen bile yıllardır tanıyormuş hissi verir insana...Bazen en yakınındaki kardeşin kuzenin eşin dostun seni anlamazken hiç tanımadığın insan yanında olmak için var gücüyle çabalar ya işte tam da böyle biri aslında...
Neyse bugün ilk buluştuğumuz yerde yeniden oturmuş sohbet ederken ilk buluşmamızın benim taze ayrılığım esnasında olduğu aklıma geldi ve güldük. Konuştuğumuz şeyler yine aynıydı ve üzerinden aylar geçmesine rağmen bulunduğumuz nokta hiç değişmemişti... Hem onun kendi hayatındaki hüsranları hem de benim...
Sanırım durum çoğumuzda aynı noktada nüksediyor, ve sandığınız gibi çivi çiviyi falan sökmüyor.
Çünkü sevgi ele kolay gelmiyor, yani tabi geçmişi eşelemek insana bi fayda vermiyor ama vezir de etmiyor...
İnsan acaba başkası olur mu diye çabalıyor zaman zaman ama olduramıyor çünkü herkeste, herşeyde onu arıyor.
Sonra olabilir derken bi bokluk mutlaka çıkıyor.
İnsan hayatında bi tane küçük prens arıyor, ve küçük prens sandığı adam bildiğin gargamel çıkıyor.Ama göz onu da görmüyor...
Yani diyeceğim o ki; iki ucu boklu değnek.
Şayet benim ona olan sevgim gibi başka biri tarafından böyle sevilseydim mutsuz olmak için bahane arayıp karşımdaki insanın ahını almayı göze alamazdım. Bunu da söylemezsem çatlardım.
Allahım sen bana şöyle iyi taraflarından unutmak şeysi nasip eyle, eyle ki artık kendime geleyim de kendi yüzümü kendim güldüreyim. Bu sefer istiyorum gerçekten, valla sözümde durcam.
Kendimden, kendi sesimi dinlemekten, bildiğimi okumaktan çok ama çok sıkıldım.
O yüzden kafamı dağıtmak için bi yemek kursuna yazılacağım ve spora da tekrar başlayacağım.
Zira bi yandan sporla yapıcı olurken bi yandan yiyerek yıkmak lazım, dengesizlik şekil:A
Bugünlük de ağlama duvarını cilalayıp ruhuma ferahlık vermiş olmanın müthiş rahatlığıyla gidiyorum.
Dilerim gönlünüzden geçen her şey sizin olur.
Eylül 19, 2011
seni unutsam bazı bazı...
bir garip just not found. zaman: 00:13
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)

8 yorum:
unutmak istersen once bu konuyu yazmiycaksin unutmak istersen dusunmeyeceksin sen hereyre yazarak ehr dakka dusunerek nasil unutucan ki (:
deli olucam, hepmi arızalı tipleri sevmek zorundayız ya..niye çıkarlarki karşımıza..
Spor falan fayda etmiyo, tecbüreyle sabittir :)
Kuzum sen bu kadar üstünde durduğun için unutamıyorsun. gerçi sana söylüyorum ama ben de öyleyim. Allah akıl fikir versin bize =).
:)))
kuccukkurba yaaa süpersiinn :)
duygularımın tercümanı oldun, okurken nası gülüyorum bi bilsen :)
@Ferhat Bayram; sanırım haklısın, fakat aklıma o geldiği vakit kendimi hangi yöne çeksem de yazmadan rahat bi nefes alamıyorum.
Ne yazık ki benimki kronikleşmiş sanırım :)
@Aslı; umut fakirin ekmeği misali, kendimi serseri mayın gibi ordan oraya salıveriyorum delirebilirim :)
@laliş; ah salak kafam, şu umutsuz sevgiye harcadığım enerjiyi başka bi şeyle uğraşarak geçirsem çoktan alim olurdum :) Hakkaten akıl fikir versin Allah ne diyeyim :)
@suvebeyaz; :))
iyice deliliğe vurdum işi ne yapayım baktım bundan sonra kendimden hayır yok :)
Zaten yazdığım yazılar bile tutarsız, Allah sonumuzu hayır etsin :))
kızlar bir araya gelince başka ne konuşur ki zaten.
:)
spor, yemek, bak güzel, insan boş kalınca gereksiz özlem ve senaryolara takılıyor.
:)
"zamanla geçecek" derler ya hep. tek çözümü o işte başka türlü olmuyor. hakikaten de çivi çiviyi sökemiyor. ben aşırı unutkan bi insanım bunda hatırlamak istememin de payı büyük çaktırma :D ama konu aşk meşk olunca o kadar kolay olmuyor. (: sıkma canını keyfine bak, oyalanacak şeyler bul, olumlama yap (inanıyorsan tabii) önünde sonunda kendine gelirsin (:
@deep; o benden daha akıllı onu söyleyebilirim zira çok kızmışlığı var lakin gel gör ki algılarım kapalı :D
Ama açmaya karar verdim bu da bi gelişme :)
@dedimdi; çivi işi hakikaten yalan, çünkü insanın kalbi çukur misali, o çukur ancak boşluk kalmayacak şekilde toprak atarak dolabilir bence, üstüne tahta koyup yokmuş gibi varsayarak değil :)
Bu cümleyi nasıl kurdum bilmiyorum :D
neticede haklısın, güle ağlaya geçecek hayırlısı :)
Yorum Gönder