gamzedeyim, deva bulmam...

Öncelikle şuna açıklık getirebilirim etrafımdaki sevgili insanlar;
Sorun sizde değil bende!
Kendimi daha fazla eleştirmeyeceğim zira bilen bilir ki eleştiriye pek tahammül edebildiğim görülmemiştir, eğer susuyorsam da sonradan gelebilecek dalgaların şiddetindendir. Yaparım, sonra da mis gibi rahatlarım!
Bi kaç insanı kendime küstürdüm, bakalım bi kaç insanla yetinebilecek miyim... Açıkçası laf aramızda şu an kimsenin küsmesi de umrumda değil.
Son zamanlarda ziyadesiyle unutkanlık mı desem sorumsuzluk mu bilemiyorum ama o tip bi şey nüksetti bende. Zaten telefonuma kırk yılda bir gelen sahici mesajlara da cevap yazmayı unutur oldum. Mesajı okuyup sonra bi şekilde cevap vermeyi unutuyorum, düşünün ki o kadar çalmıyor telefon... ya ertesi gün ya da geceyarısı aklıma cevap yazmadığım geliyor sonra da iş işten geçmiş oluyor, kıvır kıvırabilirsen. Zira dürüst olup unuttum demek işe yaramıyor, insanlar alışmış bahanelere...
Bu haftasonunu tamamen ot gibi geçirdim diyebilirim, yani ben bu eylülü hiç sevemedim ne bileyim üvey evlat gibi. Yaşadığım gün sayısından bu iki günü düşebiliriz, neticede üzülmek ağlamak özlemek mızmızlanmak dışında bi ekşın olmadı.
Acaba diyorum benim de bi gün iş çıkışı elinde çiçeklerle bekleyenim olur mu kapının önünde, çiçek olmasa da olur o işin şeysi. İnsan özeniyor laf aramızda çok pis kıskanıyorum, el kadar bebelerin sevgilileri bekliyor da bizimkiler de anca terkediyor. ELİNDEN GELEN bu çünkü.  Hı hı.
Zaten sınava da girmemiş, bu çocuk kendi hayatı için ne zaman bi şeyler yapacak ne zaman aklını başına toplayıp bir oh diyecek merak ediyorum. Gerçi kelin ilacı olsa kendi başına sürer, biliyorum bana ne ama olmuyor işte banane demeyle de...
Öyle garip bi his var ki, içimde bi sıkıntı iki gündür beni yedi bitirdi. Nefes alırken içime öküz oturuyor. Envai çeşit çikolatayı alerji olmak pahasına hunharca tüketiyorum da bana mısın demiyor arkadaş ne nankör bi psikolojim varmış ille de o diye diretiyor. Kalbim beynimle oynuyor bildiğin. "Düşünsene, bi gün çıkıp geliyor seni görmeye" diyor durmadan. Yok yahu özür mahiyetinde tabi ki, sonra varsın gitsin.Bak ya; töbe yarabbi sen aklımı başıma devşir.
Hayatımda görmediğim sivilceyi gördüm iki gündür stresten, kendimi eve kapatmama az kaldı. Üç beş sivilce için de yıllık izin kullanıp bir ilk yaşayacağım sanırım..
Oysho'daki hello kitty'li pijamalar bile kurtarmaz mutsuzluğumu. Ya da oyuncaklı kinder süprizler... Yaş kemale erdi ben hala pijamadır kinderdir vızırdayayım elalem aldı başını gidiyor, yaşıtlarımın torunları oluyor e tabi bana müstehak.
Siz bu saçma satırları okurken ( -ki okunmayacak kadar saçmalasam da)
ben inşallah kendime gelmek için kendimi bulmaya çalışıyor olacağım.
Şimdiden güzel bi hafta olsun inşallah!